Genre: Coming-of-age, Italiaans
Regie: Margherita Spampinato
Met: Gianni Aurora Quattrocchi, Marco Fiore, Camille Bugay, Martina Ziomi,
Land: Italie
Jaar: 2025
Lengte: 90 min.
Taal: Italiaans, Nederlands ondertiteling 

Op het Festival van Locarno won Gioia Mia de Premio Speciale della Giuria – Cine+ en kreeg Aurora Quattrocchi de Pardo voor de beste vrouwelijke filmrol. Ook won Margherita Spampinato een Cinematografo Award voor beste debuutfilm.

Zin in een zomers uitje dat je even meevoert naar Sicilië? Kom dan naar Gioia mia, een warm en ontroerend Italiaanse feelgoodfilm  over verschillende generaties die elkaar uiteindelijk weten te vinden. Stiekem gaat de film ook over eerste (en tweede) liefde van Nico en Gela. En vooral dat delicate verhaal, verteld met tedere precisie, maakt Gioia Mia bijzonder.

De kleine Nico (Marco Fiore) moet een groot deel van zijn zomervakantie doorbrengen bij zijn oude tante Gela (een glansrol van Aurora Quattrocchi), op Sicilië. Gela woont nog in hetzelfde huis waar ze is geboren en opgegroeid, een plek waar technologie nooit is binnengedrongen en elk voorwerp altijd op zijn plaats is gebleven, waar de tijd heeft stilgestaan.
Hij eet de Siciliaanse gerechten Arancine al burro, Caponata, Cannoli en Sarde a beccafico (terwijl je als kijker erbij watertandt) met lange tanden.

Gela ergert zich aan deze onvoorziene stoorzender. Ze heeft haar eigen ritme. Nico en Gela botsen dan ook vaak, maar uiteindelijk brengt hun gedeelde pijn, gemis en eenzaamheid hen dichter bij elkaar dan ze ooit voor mogelijk hadden gehouden, wellicht zonder het te weten en te willen erkennen, behoefte aan hadden. Gaandeweg ontstaat er dan ook een ontroerende band en een zomer waarna niets meer hetzelfde zal zijn.

“Feelgood film met uitstekend acteerwerk!”– Filmkrant
“Warme en ontroerende film” – CiaoTutti
“Zo mooi hoe de kleinste films soms over de grootste dingen gaan. Heel goed gedaan”– Trouw
“Zorgvuldig opgebouwd verhaal met een rijk en glorieus eind!” – Celebration of Cinema

Regisseur Margherita Spampinato, baseerde de film op haar eigen jeugdherinneringen:
“Ik ben opgegroeid in Rome in een seculier gezin, zonder al te veel regels. De sfeer thuis was heel anders dan die bij mijn oma op Sicilië. Bij haar ademde ik een diep religieuze sfeer, maar ook een magische en bijgelovige sfeer. Ik hield enorm van beide kanten: de Romeinse en de Siciliaanse, dat contrast tussen logisch denken en intuïtie, tussen wetenschap en mysterie.”

Ad van de Donk – filmprogrammeur Cinema Islemunda